زمینه و هدف:Missing  یک یا چند دندان یکی از شایع ترین آنومالی های تکاملی است. روند تکامل سیستم دندانی انسان به سمت کاهش تعداد دندان ها می رود و در این بین Missing دندان مولر سوم به دلیل تنوع آن در نژادهای مختلف موضوع جالبی برای دندانپزشکان و محققان ژنتیک می باشد. از طرفی بررسی ارتباط و تاثیر دو جانبه Missing مولر سوم با روابط فکی حائز اهمیت می باشد. هدف این مطالعه بررسی و مقایسه میزان Missing مولر سوم در بیماران cl I و cl II اسکلتال بود.روش بررسی: پرونده بیماران مراجعه کننده به بخش ارتودنسی دانشکده دندانپزشکی تهران بررسی شد. از این تعداد 121 نفر دارای رابطه فکی Cl I و 60 بیمار دارای رابطه فکی Cl II بودند. رابطه فکی بر اساس زاویه ANB از رادیوگرافی لترال سفالومتری تعیین شد. بیماران دارای چرخش فکین بر اساس زاویهSN- Go Gn  از مطالعه حذف شدند. سپس توسط رادیوگرافی پانورامیک وجود یا فقدان مولر سوم در هر کوادرانت، فک بالا یا پایین و چپ یا راست بررسی شد. نتایج به دست آمده با تست Chi-square مورد بررسی آماری قرار گرفت.یافته ها: میزان Missing یک یا چند مولر سوم در Cl I اسکلتال 43% و در Cl II اسکلتال 33.3% بود. بدین ترتیب Missing مولر سوم در Cl II کمتر از Cl I بوده ولی این تفاوت از لحاظ آماری معنی دار نبود (P>0.05).نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که ارتباط مستقیمی بین روابط فکی Cl I و Cl II با میزان Missing مولر سوم وجود نداشت.

مقدمه: یکی از راه های درمان مال اکلوژن کلاس II اسکلتی اصلاح رشد می باشد. دستگاه فانکشنال بایونیتور، با جلو آوردن فک پایین و تسریع رشد، تغییرات استخوانی درجهت رفع مال اکلوژن کلاس II ناشی از نقص مندیبل، ایجاد می کند. هدف از انجام این مطالعه، بررسی تغییرات اسکلتی و دندانی در بیماران با مال اکلوژن کلاس II به دنبال درمان با بایونیتور و مقایسه نتایج با گروه شاهد بود.مواد و روش ها: این مطالعه، از نوع کارآزمایی بالینی بر روی 17 بیمار (8 دختر و 9 پسر) با محدوده سنی 9-12 سال که دارای مال اکلوژن کلاس II بودند، صورت گرفت. جهت ثبت صحیح مندیبل از موم بایت در دهان بیماران استفاده گردید و دستگاه بایونیتور بر اساس این رابطه ثبت شده در آرتیکولاتور ساخته و تحویل بیماران داده شد. رادیوگرافی های سفالومتری لترال در ابتدا و انتهای درمان گرفته شدند. سفالوگرام ها ترسیم و اندازه گیری های لازم صورت گرفت. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آزمون t زوجی انجام شد (0.05>a).یافته ها: میانگین تغییرات ایجاد شده در طول قدامی جمجمه، ماگزیلا، تغییرات فک بالا و پایین نسبت به هم بین دو گروه شاهد و درمان شده با بایونیتور تفاوت معنی داری را نشان نداد. میانگین زوایای گونیال فوقانی و تحتانی (0.001=value p)، زاویه snb، زاویه pog -sn، y.axsis و pog-np (p value=0.01) از متغیرهای فک پایین بین دو گروه شاهد و درمان شده با بایونیتور، همچنین میانگین زوایای pal-occ، mp-occ، زاویه آرتیکولاروjarabak index (J.I) (p value=0.01) از متغیرهای روابط صورتی بین دو گروه شاهد و درمان تفاوت آماری معنی دار وجود داشت.نتیجه گیری: بایونیتور می تواند در جهت رفع نقص قدامی- خلفی مندیبل، سبب اصلاح دندانی و اسکلتی مال اکلوژن کلاس II در طی سنین رشد گردد.

فضای حلق همواره یکی از مباحث مورد توجه برای ارتودنتیست ها، و نقش اتیولوژیک آن در بروز مشکلات تنفسی و ناهنجاریهای سر و صورت موضوع تحقیقاتی محققین بیشماری بوده است.به دلیل ارتباط نزدیک ساختمانی و فانکشن فضای اوروفارنکس، با ساختمانهای سر و صورت و نقش ویژه آن در اعمال تنفسی، گوارشی و احتمالا در ثبات نتایج درمان ارتودنسی انگیزه این پژوهش را فراهم نمود.در این تحقیق تحلیلی آینده نگر به منظور یافتن اختلاف اندازه فضای اوروفارنکس درمال اکلوژن های Class I و Class II ( به دلیل رتروژن مندیبل)، 80 مورد Class I (40 مورد 9-13 و 40 مورد 18-30 سال) و 60 مورد II Class (30 مورد 9-13 و 30 مورد 18-30 سال) با تعداد مساوی از دو جنس از تعداد زیادی بیماران مراجعه کننده به بخش ارتودنسی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی در طی سالهای 1374-76 انتخاب گردیدند.افراد مورد بررسی فاقد هرگونه مشکلات تنفسی، عادات پارافانکشنال، مشکلات TMJ، شنوایی، تعادلی، بینایی، بویایی، تورم لوزه ها و ادنوئید، سابقه درمان های ارتودنسی یا جراحی های سر و صورت، دارای صورتی متقارن با جهت رشدی نرمال بوده اند.پس از تهیه لترال سفالوگرام به روش NHP از کلیه نمونه ها، اندازه گیری و به تفکیک سن، جنس و نوع اکلوژن مورد بررسیهای آماری t.test قرار گرفته و نتایج ذیل بدست آمد.1- در ابعاد ساژیتال و عمودی فضای اوروفارنکس بین مال اکلوژنهای Class I,II با فانکشن صحیح تنفسی تفاوتی ملاحظه نگردید، که این نشانگر نبودن ارتباط بین موقعیت ساژیتالی مندیبل عقب رفته با فضای اوروفارنکس می باشد.2- ثابت ماندن عمق ساژیتال، افزایش ارتفاع راه هوایی اوروفانکس همراه با جابجایی ها یوئید به پایین و مختصری به جلو در طی دوران رشد، افزایش حد فوقانی و تحتانی اوروفارنکس در اکلوژن Class I.

دستگاههای فانکشنال و ثابت در مطالعات بسیاری جهت بررسی چگونگی نحوه عمل آنها در درمان ناهنجاریهای کلاس II مورد مقایسه قرار گرفته اند. هدف از این مطالعه مقایسه دو روش درمانی دستگاه Bionator و ثابت Edgewise همراه با کلاس II الاستیک در بیماران کلاس II اسکلتال که درمان آنها توأم با خارج کردن دندان نبوده است، بود. سفالوگرام لترال قبل و بعد از درمان 30 بیمار 13-10 ساله ( 16 دختر و 14 پسر) دارای ناهنجاری کلاس II، Div 1 که با دستگاه Edgewise و Bionator درمان شده بودند، بررسی شد. متغیرهای IMPA, 1 to SN ANB, SNB, SNA، طول فک بالا و فک پایین، ارتفاع قدامی فوقانی صورت نسبت به قدامی تحتانی صورت، میزان اورجت و اوربایت در هر گروه قبل و بعد از درمان اندازه گیری شد. جهت تحلیل نتایج از آزمون آماری Paired t استفاده شد. بزرگنمایی اندازه های خطی محاسبه گردید. تغییرات متغیرها در دو گروه مقایسه و معنی دار بودن آنها با آزمون t  سنجیده شد. سن و جنس بیماران در دو گروه درمانی تفاوت معنی داری نداشت. در هر دو گروه افزایش SNB، طول فک پایین و IMPA وکاهش 1to SN، ارتفاع قدامی فوقانی نسبت به ارتفاع قدامی تحتانی صورت، اوربایت و اورجت بعد از درمان از نظر آماری معنی دار بود. مقایسه دو گروه قبل و بعد از درمان نشان داد که  افزایش SNB، کاهش ANB ، اورجت و اوربایت در گروه Bionator بیش از گروه ثابت و از نظر آماری معنی دار بود. کاهش نسبت ارتفاع قدامی فوقانی صورت نسبت به ارتفاع قدامی تحتانی صورت، افزایش IMPA و طول فک پایین در گروه Bionator بیشتر بود ولی تفاوتها از نظر آماری معنی دار نبود. نتایج نشان داد که در درمان ناهنجاری کلاس II بیشتر تغییرات در هر دو گروه دندانی بود.

زمینه و هدف: یکی از مبانی مهم در تصمیم گیری در مورد استفاده از دستگاه فانکشنال در بیماران Cl II Div 1 بررسی کلینیکی بیمار در موقع حرکت رو به قدام مندیبل می باشد، بنابراین اطلاع از میزان تغییرات چانه، جدا از تغییرات مندیبل متعاقب استفاده از این دستگاه، بر پیش بینی نمای چهره پس از کاربرد این وسیله، کمک زیادی می نماید. مطالعه حاضر با هدف بررسی تغییرات مورفولوژیک چانه در ادامه استفاده از دستگاه فانکشنال (Fa2) در بیماران دختر مبتلا به مال اکلوژن Cl II Div 1 انجام شد. روش بررسی: در این مطالعه کارآزمایی بالینی قبل و بعد بر اساس مطالعه مشابه 18 دختر 10-12 ساله مبتلا به مال اکلوژن Cl II Div 1، مورد بررسی قرار گرفتند. این بیماران شرایط لازم برای درمان با دستگاه فانکشنال را داشتند و به مدت یک سال از آن استفاده کرده بودند. برای بررسی سفالومتری های قبل و پس از درمان، از آنالیز Ricketts و تعدادی متغیرهای خطی و زاویه ای برای بررسی استقرار چانه در فضا و از آنالیز Aki و Nanda جهت بررسی تغییرات مورفولوژیک چانه استفاده و سپس با استفاده از آزمون Paired-t اختلاف میانگینها قبل و پس از درمان مقایسه شد. یافته ها: در این مطالعه متعاقب استفاده از دستگاه فانکشنال (Fa2) نتایج زیر حاصل گردید: -         عمق سمفیز افزایش یافت (0.01=P). -         ارتفاع قدامی تحتانی صورت افزایش قابل توجهی نشان داد (P<0.05). -         زاویه صورتی افزایش یافت (0.04=P). در کانتور قدامی سمفیز افزایش قابل توجهی مشاهده شد که می تواند به دلیل جا به جایی قدامی چانه باشد. (0.02=P). در بیشتر موارد جابه جایی تحتانی قدامی سمفیز مشاهده شد. نتیجه گیری: پس از استفاده از دستگاه فانکشنال (Fa2)، اصلاح پروفایل صورت علاوه بر جلو آمدن مندیبل به دلیل افزایش کانتور قدامی چانه نیز می باشد. به دلیل افزایش ارتفاع قدامی صورت در بیماران متعاقب استفاده از این دستگاه، این درمان در بیمارانی که دارای ارتفاع صورت نرمال و یا کوتاهتر از حد طبیعی می باشند، نتایج بهتری را به دنبال دارد ولی این افزایش ارتفاع به دلیل افزایش کانتور چانه نمی باشد.  

زمینه و هدف: دستگاههای فانکشنال که در درمان مشکلات اسکلتالی فکین در سن رشد به کار می روند علاوه بر تاثیر در بعد ساژیتالی و بهبود روابط قدامی – خلفی فکین که اهداف اولیه این دستگاهها هستند، اثراتی هم بر سایر ابعاد فکین دارند. هدف از این مطالعه، شناخت تاثیردستگاه فانکشنال فرمند (Fa II) بر بعد عمودی صورت و چرخش فکین می باشد.روش بررسی: این مطالعه به روش تحلیلی (Clinical trial) از نوع قبل و بعد می باشد. بر اساس نتایج مطالعه Pilot تعداد 19 بیمـار دختر Cl II div1 با متوسط سن 10.2 (9-11) انتخاب شدند و به مدت 12-18 ماه (متوسط 16 ماه) تحت درمان با اپلاینس Fa II قرار گرفتند و سفالوگرام های لترال قبل و پس از درمان مورد بررسی واقع شدند و 15 متغیر ابعادی سه متغیر نسبی و ده متغیر چرخشی گروه تحت درمان با گروه کنترل و با مقادیر نرمال مقایسه شدند. جهت بررسی آماری تغییرات حاصل از درمان از تست توزیع نرمال استفاده شد و سپس با استفاده از t-test تغییرات در گروه مورد آزمون با گروههای کنترل و Templant مقایسه شد.یافته ها: بر اساس این مطالعه مشاهده شد افزایش محسوس بعد عمودی صورت در قدام و خلف (P<0.01) در اثر استفاده از Fa II ایجاد شد که عمدتا حاصل افزایش بعد عمودی در نیمه تحتانی صورت بود. هیچ ارتباط آماری معنی داری متعاقب استفاده از دستگاه فانکشنال بر چرخش فکین (0.86=P برای فک پایین و 0.58=P برای فک بالا) به دست نیامد. ارتباط مستقیم افزایش بعد عمودی در خلف صورت با Forward rotation مندیبل (0.004=P) و ارتباط مستقیم دریفت دنتوآلوئولر خلف فک پایین با Backward rotation مندیبل (0.034=P) وجود داشت.نتیجه گیری: بر اساس نتایج این مطالعه دستگاه فانکشنال Fa II باعث افزایش بعد عمودی صورت هم در قدام و هم در خلف می گردد. افزایش محسوسی در طول کورپوس مندیبل در اثر استفاده از این اپلاینس دیده می شود که به علت رشد قدامی تحتانی مندیبل باعث افزایش ارتفاع قدامی تحتانی صورت می شود.

امروزه به جای آمالگام مواد دیگری در ترمیمهای Cl II دندانهای شیری به کار می روند که عبارتند از: گلاس آینومرها، کامپوزیت ها، مواد بین این دو مثل کامپومرها و Resin Modified Glass Inomer (RMGI). هدف از این مطالعه ارزیابی رفتار کلینیکی دو نوع کامپومر Hytac و Dyract و مقایسه نتایج آن با سایر مواد ترمیمی بود. نتایج پس از 24 ماه نشان داد که هر دو ماده فوق دارای خصوصیات مطلوبی می باشند و می توان از آن به عنوان ماده ترمیمی حفرات Cl II استفاده کرد. میزان شکست کم حتی در جوامعی که دارای پوسیدگی زیادی می باشد بیانگر آن است که کامپومرها جایگزین خوبی برای آمالگام و دیگر مواد ترمیمی همرنگ دندان هستند.   

موقعیت و شکل کندیل اهمیت ویژه ای در ایجاد الگوهای صورت دارد. هدف از این مطالعه تعیین ارتباط رادیوگرافیک شکل کندیل با الگوی رشدی صورت در بیماران مال اکلوژن کلاس II اسکلتال می باشد. در این مطالعه مقطعی که در دانشکده دندانپزشکی یزد انجام شد، 46 رادیوگرافی پانورامیک و لترال سفالومتری مورد بررسی قرار گرفتند. افراد مورد مطالعه شامل دختران 12-9 سال و پسران 13-10 سال با اکلوژن کلاس II اسکلتال و الگوی رشد افقی و عمودی بودند. خصوصیات کندیل از نظر شکل، عرض گردن و Inclination مورد بررسی قرار گرفت. در تحلیل نتایج از آزمون2  c و ضریب همبستگی پیرسون استفاده گردید. یافته ها نشان داد که زاویه قدامی سر کندیل با الگوی رشدی صورت ارتباط معنی داری دارد (P<0.0001)، به طوری که در الگوی رشد عمودی صورت، این زاویه افزایش می یابد. Flattening سرکندیل در 5/57% از موارد مشاهده شد که با الگوی رشد صورت ارتباط معنی داری نداشت. ارتباط معنی داری میان الگوی رشد صورت و عرض کندیل مشاهده نشد.

بیان مساله: اندازه دندان ها عاملی است، که ارتباط نزدیکی با جنس، نژاد، ردیف بودن و همچنین نوع مال اکلوژن دارد. رابطه درست میان اندازه دندان های فک بالا و پایین عاملی است، که در کسب رابطه درست اکلوزالی در روند مراحل انتهایی درمان های ارتودنسی نقش به سزایی دارد.هدف: هدف از بررسی کنونی، مقایسه اندازه دندان ها در بیماران با ناهنجاری کلاس یک و سه اکلوژن دارد.مواد و روش: در این بررسی مقطعی، شمار 120 بیمار (50 بیمار کلاس یک و 70 بیمار کلاس سه به طور مساوی از هر دو جنس) به روش غیر تصادفی انتخاب گردیدند. بیماران بر پایه معیارهای سفالومتریک و همچنین قضاوت بالینی از گروه های کلاس یک مال اکلوژن و همچنین، کلاس سه استخوانی با افزایش رشد فک پایین و کاهش رشد فک بالا برگزیده شدند. بزرگترین پهنای مزیودیستالی دندان ه ای مولر اول یک سمت تا سمت دیگر بر روی کست های ارتودنسی و به کمک کولیس دیجیتالی با دقت 0.01 اندازه گیری شد. همه اندازه گیری ها توسط یک شخص و در دو زمان گوناگون به دست آمد. اطلاعات به دست آمده در مال اکلوژن های گوناگون و بر پایه جنس رده بندی شده و با آزمون های تی و آنوای یک سویه واکاوی گردید.یافته ها: پژوهش کنونی، اختلاف اندازه را در شماری از دندان های دو سمت چپ و راست در بیماران کلاس یک و سه با کمبود رشد فک بالا نشان داد. در حالی که اختلاف اندازه دندان های دو سمت در بیماران کلاس سه با افزایش رشد مندیبل آشکار نبود. از لحاظ جنسیت، زنان کلا دندان های کوچکتری نسبت به مردان داشتند. در بیماران کلاس سه با کمبود رشد فک بالا پهنای مزیودیستالی مولرههای اول و پرمولرهای اول فک بالا در سمت راست و همچنین پرمولرهای اول مندیبل در دو سمت متفاوت از همین دندان ها در بیماران کلاس یک بودند. در بیماران کلاس سه با افزایش رشد فک پایین مولرهای اول ماگزیلا در سمت راست کوچکتر از بیماران کلاس یک مشاهده شد.نتیجه گیری: با توجه به بررسی کنونی، هر چند تفاوت در اندازه شماری از دندان های بیماران کلاس سه و یک مال اکلوژن وجود دارد ولی، این تفاوت اندازه به عنوان یک قانون صد در صد در همه دندان ها و در مال اکلوژن کلاس سه نسبت به کلاس یک نیست.

زمینه و هدف: تکنیک ساندویچ با گلاس آینومر برای غلبه بر ریزنشت در کف جینجیوال ترمیمهای کامپوزیت معرفی شده است. هدف از انجام این مطالعه، مقایسه روش ساندویچ باز و بسته و بررسی اثر تزریق گلاس آینومر بر ریزنشت ترمیمهای ساندویچ می باشد. روش بررسی: در این مطالعه مداخله ای موازی، شصت دندان سالم پرمولر خارج شده انتخاب و به چهار گروه 15 تایی تقسیم گردید. در هر دندان یک حفره Cl II با کف جینجیوال در زیر CEJ تراش داده شد. حفرات با گلاس آینومر نوری Fuji II LC و باندینگ Single Bond و کامپوزیت نوری Z250 به شرح زیر ترمیم شدند: گروه1- ساندویچ باز با تزریق گلاس آینومر با سرنگ، گروه 2- ساندویچ باز با قرار دادن گلاس آینومر با سوند، گروه 3- ساندویچ بسته با تزریق گلاس آینومر با سرنگ، گروه 4- ساندویچ بسته با قرار دادن گلاس آینومر با سوند. چرخه حرارتی و نفوذ رنگ با فوشین انجام شد. دندانها برش داده شدند و نفوذ رنگ (درجه 0 - 3) در زیر استرئومیکروسکوپ بررسی گردید. آنالیز آماری داده ها با آزمون ناپارامتری Dunn انجام شد. (a=0.05) یافته ها: کمترین میزان ریزنشت در هر دو تکنیک ساندویچ باز یا بسته با استفاده از سرنگ به دست آمد. به طوری که در مقایسه بین کاربرد سوند یا سرنگ برای قرار دادن ماده در حفره تفاوت معنی داری وجود داشت و استفاده از سرنگ به سوند در هر دو تکنیک باز یا بسته ارجح بود (P<0.05). تکنیک ساندویچ باز با بسته از نظر آماری تفاوت نداشت هرچند که نفوذ رنگ در روش بسته کمتر بود. نتیجه گیری: طبق نتایج این مطالعه، استفاده از سرنگ برای قرار دادن گلاس آینومر در حفره در ترمیمهای ساندویچ توصیه می شود و امکان دسترسی آسانتر و تطابق بهتر ماده با حفره را فراهم می کند.